و اگر موهاى يكى را بلند سه فقير را طعام دهد . شارح ( ره ) مىفرماين : اما اگر از هركدام مقدارى بكند اصالت البرائة مقتضى است كه كفاره‌اى بذمه‌اش نيايد و اين مورد را مىتوان بعنوان مستثناى از عموم حرمت ازاله مو كه در آن يك گوسفند واجب است قرار داد زيرا اگر تمام موهاى يكى از دو بغل را بكند گوسفند بذمه‌اش نمىآيد پس در مقدارى از آن بطريق اولى اين كفاره واجب نيست . قوله : و هو مستثنى اه : ضمير [ هو ] به نتف بعض كل منهما راجع است . قوله : لعدم وجوبها لمجموعه : ضمير در [ وجوبها ] بشاة و در [ لمجموعه ] به [ كل منهما ] راجع است . متن : أو أفتى بتقليم الظفر فأدمى المستفتي و الظاهر أنه لا يشترط كون المفتي محرما ، لإطلاق النص ، و لا كونه مجتهدا نعم يشترط صلاحيته للإفتاء بزعم المستفتي ، لتحقق الوصف ظاهرا ، و لو تعمد المستفتي الإدماء فلا شيء على المفتي و في قبول قوله في حقه نظر ، و قرب المصنف في الدروس القبول ، و لا شيء على المفتي في غير ذلك ، للأصل مع احتماله . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ل : فتوى بدهد كه گرفتن ناخن جايز است و سپس مستفتى به فتواى وى عمل نموده و بواسطه گرفتن ناخن خون از آن جارى شود . و ظاهر اين است كه در مفتى شرط نيست محرم باشد .